Melisa lekarska (Melissa officinalis) jest rośliną wieloletnią, czyli byliną. Nie trzeba wysiewać ani sadzić jej od nowa każdego roku. Zimuje w gruncie dzięki korzeniom, a wiosną ponownie wypuszcza pędy.
Jak melisa zimuje?
Jesienią część nadziemna melisy naturalnie zamiera. Nie oznacza to choroby ani obumarcia całej rośliny. Korzenie pozostają w podłożu, a nowe liście i łodygi pojawiają się wiosną. Zaschnięte pędy można usunąć po zimie, przed rozpoczęciem nowego wzrostu.
Melisa najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, choć toleruje także lekki półcień. Podłoże powinno być żyzne lub przeciętne, o pH od 5 do 7,5. W pielęgnacji pomoże kilka prostych zasad:
- Stanowisko – wybierz miejsce słoneczne i w miarę osłonięte od wiatru.
- Podlewanie – podlewaj umiarkowanie, gdy podłoże zaczyna przesychać.
- Przycinanie – po kwitnieniu skróć pędy, aby pobudzić roślinę do dalszego wzrostu.
- Zimowanie – nie wykopuj melisy na zimę, ponieważ przetrwa w gruncie i odrośnie wiosną.