Ogórki szklarniowe sadzi się zwykle w zagęszczeniu 1,2–1,6 szt./m² przy wczesnych nasadzeniach oraz 2–2,5 szt./m² przy późniejszych. Rzadsza rozstawa na początku sezonu rekompensuje mniejszą ilość światła, a także poprawia przewiew między roślinami.
Ogórki szklarniowe – co ile sadzić?
| Termin sadzenia | Zagęszczenie (szt./m²) | Uzasadnienie |
|---|---|---|
| Wczesne nasadzenia, zwykle luty–marzec | 1,2–1,6 szt./m² | Mniej naturalnego światła, dlatego rośliny potrzebują większej przestrzeni. |
| Późniejsze nasadzenia, zwykle kwiecień–maj | 2–2,5 szt./m² | Dłuższy dzień pozwala na nieco większe zagęszczenie. |
Są to wartości uśrednione. Ostateczna rozstawa zależy także od odmiany, wysokości szklarni i sposobu prowadzenia roślin. Przy uprawie na sznurach ogórki zajmują mniej miejsca na poziomie podłoża, ale nadal trzeba zapewnić im dostęp do światła oraz swobodny przepływ powietrza.
Dlaczego rozstawa ma znaczenie?
Ogórek potrzebuje dużo rozproszonego światła. Gdy rośliny rosną zbyt blisko siebie, liście wzajemnie się zacieniają, a dolne partie pędów wolniej wysychają po podlewaniu. W rezultacie spada tempo wzrostu i może zmniejszyć się liczba zawiązanych owoców.
Zagęszczenie wpływa również na wilgotność wśród liści. Słaby przewiew sprzyja utrzymywaniu się wilgotnego mikroklimatu, który ułatwia rozwój chorób grzybowych. Zbyt gęsta uprawa utrudnia też podlewanie przy podłożu, podwiązywanie pędów i szybkie zauważenie pierwszych objawów problemów.
Przy prawidłowej rozstawie rośliny mają lepsze warunki do wzrostu, a powietrze łatwiej krąży między liśćmi. Najważniejsze czynniki to:
- światło docierające do całej rośliny, bez silnego wzajemnego zacieniania;
- przewiew ograniczający nadmierną wilgoć między liśćmi;
- miejsce na prowadzenie pędu przy pojedynczym sznurze lub innej podporze;
- łatwy dostęp do roślin podczas podlewania, nawożenia i zbioru.
Jak posadzić rozsadę ogórków?
Ogórki najlepiej sadzić z rozsady przygotowanej w osobnych pojemnikach. Do szklarni przenosi się ją po zahartowaniu i wtedy, gdy podłoże jest ciepłe, a ryzyko silnych spadków temperatury niewielkie.
Sadzenie wykonaj w następującej kolejności:
- Przygotuj żyzne, przepuszczalne podłoże i wyznacz miejsca zgodnie z wybranym zagęszczeniem.
- Wykop dołki nieco większe od bryły korzeniowej i podlej podłoże, jeśli jest przesuszone.
- Wyjmij roślinę z pojemnika razem z całą bryłą korzeniową.
- Umieść rozsadę na podobnej głębokości, na jakiej rosła wcześniej, bez zasypywania łodygi po liście.
- Delikatnie dociśnij ziemię i podlej roślinę wodą o temperaturze pokojowej.
- Po przyjęciu się rośliny podwiąż ją do sznura lub innej podpory, prowadząc pęd bez mocnego zaciskania.
Ostrzeżenie: ogórki mają delikatny, płytki system korzeniowy. Nie sadź rozsady z gołym korzeniem i nie otrząsaj ziemi z bryły. Uszkodzenie korzeni często powoduje więdnięcie, zahamowanie wzrostu i trudności z przyjęciem się roślin.
Jak dbać o ogórki szklarniowe?
Po posadzeniu trzeba utrzymywać stabilne warunki. Ogórki są ciepłolubne, ale źle reagują zarówno na chłód, jak i na przegrzanie. Po rozpoczęciu wzrostu korzystna jest temperatura około 25–30°C w dzień i 20–25°C w nocy. Wahania dobowe nie powinny być gwałtowne.
Najważniejsze zabiegi pielęgnacyjne obejmują:
- podlewanie podłoża regularnie, najlepiej rano lub przed południem, wodą o temperaturze pokojowej;
- nienamacanie liści podczas podlewania, ponieważ wilgotne liście zwiększają ryzyko chorób;
- wietrzenie szklarni w ciepłe dni, aby obniżyć wilgotność i poprawić cyrkulację powietrza;
- nawożenie po przyjęciu się rozsady, a następnie zgodnie z potrzebami roślin i zaleceniami preparatu;
- usuwanie chorych lub uszkodzonych liści oraz systematyczne podwiązywanie pędów.
Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie podmokłe. Ogórek najlepiej rośnie w ziemi żyznej o pH około 6–7. Przy nawożeniu szczególne znaczenie mają azot i potas, jednak nadmiar nawozu może zaszkodzić, dlatego dawkę trzeba dopasować do rodzaju podłoża.
Najprostsza zasada jest taka: przy wczesnym sadzeniu zostaw roślinom więcej miejsca, a przy późniejszym możesz zwiększyć zagęszczenie do 2–2,5 szt./m². W obu przypadkach światło, przewiew i równomierne podlewanie mają większe znaczenie niż maksymalna liczba roślin na powierzchni.
